متن ادبی در مورد ماه رمضان + مجموعه جملات ادبی زیبا در وصف ماه رمضان

متن و جملات ادبی ماه رمضان

دلت را به خدا گرم کن و از هر اشتباهی که انجام می دادی، در ماه رمضان صرف نظر کن. برای احترام به این ماه هم که شده این کار را انجام بده. مطمئن باش که یاد خدا باعث می شود که هیچوقت به سمت آن اشتباهات نروی. برای همین یک ماه هم که شده از آن ها صرف نظر کرد و در ضیافت خدا شرکت بنما. بعد از این یک ماه، کیفیت زندگی ات را با گذشته مقایسه کن. اگر بدتر شده بودی، دوباره به سمت آن گناهان و اشتباهات برو. ولی این ماه چنان عشقی به تو می دهد که دیگر زندگی ات به مانند گذشته نخواهد شد. این ماه خداوند تو را با عشق پذیرایی می کند.

از پنجره ماهی نو دیدم لب بام آمد

ماه رمضان بودو عطرش به مشام آمد

مهمانی معبود و یک سفرهٔ جانانه

بر روی لبِ روحم لبخند و سلام آمد

مگر می توانی در ماهی که جشن خالق توست، کار اشتباهی انجام دهی؟ مگر می توانی که گناهی را مرتکب شوی؟ یادت نرود که خالق تو به تو چیزهای زیادی داده که تو برای تمام آنها هم که شده، باید حرمت ماه مهمانی اش را به جا بیاوری. در ماه رمضان گناهانی که می کردی را کنار بگذار. حتی برای یک بار هم که شده در این ضیافت شرکت کن. باور کن که یک بار که با تمام وجود در آن شرکت کردی، عاشق آن می شوی. خداوند ضیافتش را با چیزهای خوبی برگزار می کند. مطمئن باش که در ماه مهمانی خدا سختی نمی بینی.

احترام به ماه رمضان را فراموش نکن. تنها اینکه نخوری و چیزی نوش نکنی، احترام نیست. تو در ماه رمضان باید روزه ی دل هم بگیری! اینگونه است که به آن احترام می گذاری و اینگونه است که حرمت آن را بجا می آوری. وقتی که دلت را هم روزه کردی و وقتی که نگذاشتی که زشتی ها به دلت راه پیدا کنند، آن وقت است که تو حرمت واقعی را برای ماه رمضان قائل شده ای و خداوند هم به پاس این حرمت، عشق را در وجودت سرشار می سازد.

دل دیوانه ی من به غیر از محبت گناهی ندارد ، خدا داند

شده چون مرغ طوفان که جز بی پناهی پناهی ندارد ، خدا داند

منم آن ابر وحشی که در هر بیابان به تلخی سرشکی بیفشاند

به جز این اشک سوزان دل ناامیدم گواهی ندارد ، خدا داند

بهادر یگانه

ای آنکه تویی ز سوز جانم آگاه

به درگهت آورده ام از غصه پناه

رسم است که تفحه ای بر دوست دهند

این تحفه ماست کوله باری ز گناه

التماس دعا در لحظه های قشنگ خداییتان

جملات ادبی ویژه ماه رمضان

حرمت ماه رمضان را نگه دار. حداقل برای این ماه هم که شده، سرپوشی رو اشتباهاتت بگذار. سرپوشی که تا ابد دیگر نخواهی به آن اشتباهات مرتکب شوی. حتی اگر نمی توانی تا ابد آنها را انجام ندهی، حداقل به حرمت این ماه هم که شده از انجام آن ها در طول ضیافت خدا صرف نظر کن. نمی دانی که این ماه چه عشقی دارد، نمی دانی که این ماه چه حالی دارد! وقتی که از انجام اشتباهات و گناهانت صرف نظر کردی و وجودت را به وجود خداوند گره زدی، خداوند عشقی در دل تو زنده میکند! عشقی که زیباتر از تمام آن اشتباهات و گناهان است. عشقی که دیگر تو را به سمت آنها نمی برد.

ماه رحمت شده پیدا لکَ لبّیک خدا

«استجابت» شده معنا لکَ لبّیک خدا

ماه ها در پی ماه رمضانت بودیم

شد روا حاجت ماها لکَ لبّیک خدا

وقت آن است کمی خانه تکانی بکنیم

تا شوی در دل ما جا لکَ لبّیک خدا

معنی جمله زیر در ماه رمضان کامل معنا میشود

ساحل دلت را به خدا بسپار ، خودش قشنگ ترین قایق را برایت می فرستد . . .

ماه بخشش گناهان بر شما مبارک

مژده ای منتظران ماه خدا امده است

ماه شبهای مناجات و دعا امده است

ماه دلدادگی بنده به معبود رسید

بر سر سفره شاهانه گدا امده است

به ماه رمضان احترام بگذار. ماه رمضان ماه گرسنگی کشیدن و سختی کشیدن نیست. هر بار که این ماه فرا می رسد، با خودت نگو که باز باید این همه سختی را تحمل کنم که این ماه بگذرد. مگر می شود که مهمانی خدا سختی داشته باشد؟ مگر می شود که در ضیافت خدا از تو با سختی و مشقت پذیرایی شود؟ نه این درست نیست. به نحوی دیگر به این ماه بنگر. به این ماه که احترام گذاشتی، حرمت این ماه را که به جا آوردی و این ماه را که با تمام وجود درک کردی، آن وقت است که عشق خدا را تجربه میکنی. عشقی که به مانند آن روی زمین وجود ندارد.

من چه در وهم وجودم چه عدم ، دلتنگم

از عدم تا به وجود آمده ام دلتنگم

روح از افلاک و تن از خاک در این ساغر پاک

از درآمیختن شادی و غم دلتنگم

خوشه ای از ملکوت تو مرا دور انداخت

من هنوز از سفر باغ اِرم دلتنگم

ای نبخشوده گناه پدرم ، آدم را

به گناهان نبخشوده قسم ، دلتنگم

باز با خوف و رجا سوی تو می آیم من

دو قدم دلهره دارم ، دو قدم دلتنگم

نشد از یاد برم خاطره ی دوری را

باز هم گرچه رسیدیم به هم دلتنگم

شد باز در رحمت خالق به روی خلق

چون ماه مبارک ز افق گشت هویدا

مژده که شد ماه مبارک پدید

ضیافت خدا آداب و رسومی خاص دارد. اگر نمی توانی این آداب را رعایت کنی، نمی توانی از عشقی که خداوند برایت در نظر گرفته بهره ببری. به این آداب احترام بگذار. یکی از این آداب و رسوم ماه بندگی خدا این است که کینه و نفرت را از دلت پاک کنی. این کار را با تمام وجودت انجام بده و هر چه کینه هست را از بین ببر. مطمئن باش که بعد از آن خداوند عشقی را در وجودت جاری می سازد که تا به حال به مانند آن را نه دیده و نه تجربه کرده بودی.

برای ماه رمضان احترامی خاص قائل باش. آخر تو به مهمانی خداوند قدم می گذاری، آخر تو قرار است که مهمان خدایت باشی. چطور می شود که وقتی به مهمانی دوستانت می روی، طوری رفتار میکنی که آنها از تو ناراحت نشوند و برای دفعه ی بعد هم تو را دعوت کنند؟ برای ماه مهمانی خدا هم همین گونه باش. آنقدر رسم مهمانی را به خوبی به جا بیاور که خداوند برای دفعات بعدی هم تو را شایسته ی آن بداند که در ضیافتش حضور پیدا کنی.

با تمام سختی هایی که داری، ماه رمضان را روزه بگیر. نمی دانی وقتی که روزه می گیری، این سختی ها چگونه به عشق تبدیل می شوند. هر چه سختی ای که داری و هر چه مشقتی که داری، فراتر از عشق خداوند که نیست! با تمام وجودت روزه بگیر و وجودت را با عشق خدا مبرا کن. آن موقع می بینی که هیچ سختی ای برای تو معنا پیدا نمی کند؛ آن موقع می بینی که فقط و فقط عشق است که تجربه می کنی. مگر می شود به مهمانی خدا بروی و چیزی جز عشق نصیبت شود؟

رمضان، ماهی است که آسمان ، زمین را در آغوش ملکوتی اش کشید و از این هم آغوشی مبارک، مولود قدسی و نورانی «قرآن»، آرمیده در گلبرگ های خوش رایحهی «وحی»، قدم به عرصهی وجود نهاد. بیایید ما نیز دستانمان را به سوی آسمان برداریم و از پروردگار قرآن ملتمسانه بخواهیم که خانوادهی بزرگ «بشارت» را با این کاروان نور، همسفر گرداند.

متن های ادبی ویژه ماه رمضان

در ماه رمضان عشق ورزیدن را خوب یاد بگیر. در این ماه که ماه ضیافت خداست، چیزی که به مهمانان خدا پذیرایی می شود، عشق است. تو هم یاد بگیر که عشق را خوب بلد شوی و در ورزیدنش مهارت یابی. اینگونه است که رسم مهمانی را به جا می آوری.

در ماه رمضان تو رسم بندگی کردن را خوب یاد می گیری؛ تو رسم عشق ورزیدن را خوب می آموزی. وقتی که خدا به تو در این ماه عشق ورزید، دیگر وجود تو سرشار از عشق و محبت می شود و تو می شوی همان چیزی که خداوند برای خلق کردنش به خود آفرین گفت.

ای اهل وضو در سفر عشق کجایید

ماه رمضان آمده ،سجاده گشایید

در وقت وصال از میِ میخانه بنوشید

ای شاهد و ساقی همگان چهره نمایید

در ماه خدا محض نشاطی که به جان رفت

در سجده همه مست و به شکرانه بیایید

افطار که پروانه ی احساس گذر کرد

بر شمع رخ ِقبله ی عشاق درآیید

در موسم عرفانی ایام عبادت

قرآن و دعا خوانده و از غصه رهایید

یاد بگیریم که در ماه مهمانی خدا، از ضیافتش به خوبی بهره ببریم. می دانی در سفر ی ضیافت خدا چه چیزهایی وجود دارد؟ صفات نیکو و حسنه. در این ماه هر کار حسنه ای که انجام دادی و هر صفت نیکویی را که در خود به وجود آوردی، یعنی از سفره ی خدا بهره مند شده ای و خداوند تو را در این ماه طعام داده است. پس سعی کن که از تمام متعلقات این سفره بهره ببری و هر صفت خوبی را در خودت به وجود بیاوری. آن موقع است که مهمان ویژه ی خدا خواهی شد. بهترین چیزی که در این سفره وجود دارد، عشق به خداست. از آن هم استفاده کن؛ آن وقت دیگر عزیز دردانه ی خدا خواهی شد.

رمضان می آید؛ با کوله باری از تجرد نور

می خواهد بیاموزد که یکی هست و هیچ نیست جز او. می خواهد بگوید اگر سر کلاس خودسازی بنشینی، درمی یابی که عددی جز یک نیست؛ زیرا مصداقی جز یکی نیست.

رمضان آمده تا بگوید گر تو این انبان زِ نان خالی کنی، گنج معرفت می شود. آمده تا بگوید دهان از طعام بربند تا خورنده میوه درخت عشق شوی که منادی، دیروقتی است تو را به سوی خدا می خواند و تو در بند طعام و لباسی.

رمضان آمد تا شلاق به تن غفلت بزند و دست نوازش بر سر فطرت کشد؛ شاید غبار از جان برافتد.

رمضان آمده است؛ مثل بهار چمن زارهای احساس.

خوش آمد!

خدا برای اینکه خوبی ها را به ما یادآوری کند، ماهی را در نظر گرفته. ماهی که در آن ضیافتی به پا می کند و ما بندگان مهمان اوییم. در این ماه خدا است که با عشق از ما پذیرایی می کند تا ما خوبی ها را از یاد نبریم.

درست است که خداوند همیشه عاشق بنده اش بوده، درست است که خداوند همیشه با بنده اش مهربان است و درست است که خداوند بنده اش را همیشه دوست دارد، اما در ماه رمضان همه ی این ها تعریفی دیگر پیدا می کنند. گویی که در ماه رمضان همه ی اینها معنایی فراتر پیدا می کنند. در این ماه عشق خدا به بنده اش معنایی دیگر می یابد. انگار خدا دو نوع عشق دارد که در ماه رمضان نوع برتر عشقش را به ما نشان می دهد.

ماه رمضان که می شود، دلت می خواهد جور دیگری باشی. انگار آدم دیگری میشوی و می خواهی که کمتر اشتباهاتت را انجام دهی. ماه رمضان که می شود، وجودت با عشق خدا کامل تر می شود و گویی از انجام دادن اشتباهات و گناهانت شرمنده می شوی. شرمنده تر از همیشه! آخر این ماه، ماه خداست. مگر می توانی در این ماه گناهی کنی؟ مگر می توانی در این ماه کار ناپسندی انجام دهی؟

متن و جملات ادبی ماه مهمانی خدا ماه رمضان

خدایی که تو را خلق کرد، همراه با تو، چیزهای دیگر را هم آفرید تا تو در رفاه و آسایش باشی. می دانی یکی از بهترین آفریده های او چیست؟ عشق است. عشق زیباترین آفریده ی خداست که در وجود من و تو قرار داده شد. می دانی کی می توانی این نعمت خدادادی را بیشتر از همه وقت در وجودت حس کنی؟ ماه رمضان. ماه رمضان می توانی عشقی چندین برابر دریافت کنی. زمین و زمان به تو عشق می ورزند و این ماه است که تو واقعا می توانی عشق را با تمام وجودت درک کنی.

ماه رمضان را روزه بگیر! نه برای اینکه گرسنگی بکشی و نه برای اینکه تشنگی را تحمل کنی. درکت را از ماه رمضان بیشتر کن و درباره ی ماه رمضان جور دیگری فکر کن. ماه رمضان، ماه عشق است. عشق زیباترین و مقدس ترین آفریده ی خداست که تو در این ماه می توانی آن را با تمام وجودت درک کنی. در این ماه، تو عاشق فرد خاصی روی زمین نمی شوی؛ در این ماه تو عاشق خداوند می شوی! چه چیزی زیباتر از این؟ چه چیزی بهتر از اینکه عاشق خالقت شوی؟

عشق به خدا که باشد، دیگر جایی برای کینه نیست؛ دیگر جایی برای نفرت نیست، دیگر جایی برای خیانت نیست. عشق به خدا که باشد، فقط و فقط زیبایی است که موج می زند و خود را به نمایش می گذارد. اگر فکر می کنی دروغ است، یک بار با تمام وجود در ماه رمضان روزه بگیر و آلودگی ها را از ذهنت پاک کن. آلودگی ها همان نفرت و کینه و تمام خصلت های اخلاقی بد هستند. در این ماه سعی کن بندگی واقعی را یاد بگیری. آن وقت است که این زیبایی را میبینی؛ آن وقت است که این زیبایی در وجود تو هم موج خواهد زد.

می دانی که کی می توانی از ماه رمضان بهترین استفاده را ببری؟ زمانی که عشق وجودی خداوند را در این ماه درک کرده باشی؛ زمانی که باور کنی که این ماه، ماه ضیافت خداست و تو به مهمانی خداوند دعوتی. کسی که ماه رمضان را فقط به گرسنگی و تشنگی می شناسد، این ماه را به خوبی درک نکرده. کسی واقعا از این ماه فضیلت می برد که عشق به خدا را در این ماه یافته باشد و آن را درک کرده باشد.

متن های زیبای ادبی و رسمی ماه رمضان

عشق خدا بی مثال است؛ عشق خدا را نمی توانی در هیچ جایی پیدا کنی. در ماه رمضان این عشق را به چشم میبینی و درک می کنی. در ماه رمضان این عشق را با تمام وجودت احساس خواهی کرد. اگر می گویی دروغ است، اگر باور نداری، کافیست این ماه را با تمام وجودت به بندگی خدا بپردازی. آن موقع است که به جای خون، عشق به خداست که در رگ های تو جاریست و جریان دارد.