.svg)
تونلهای باستانی معبد خورشید؛ اتصال مخفی به دژ ساکساهوامان
باستانشناسان پرو پس از قرنها شایعه، وجود شبکهای از تونلهای زیرزمینی در کوسکو را تأیید کردند؛ تونلهایی که معبد خورشید را به نقاط کلیدی شهر اینکا متصل میکنند. این کشف تازه، تصویری نو از مهارت مهندسی و معماری اینکاها ارائه میدهد.
به گزارش پارسینه به نقل ازpupular mchanics،وجود شبکهای از تونلها در زیر شهر باستانی کوسکو در پرو قرنها شایعه بوده است. این تونلها گاهی بیش از یک مایل امتداد دارند و معبد خورشید را به نقاط کلیدی مانند یک دژ متصل میکنند. سازندگان اینکا از روشی موسوم به «برش و پوشش» برای ساخت تونلها استفاده کردهاند.
معبد خورشید در کوسکو مدتهاست که بهعنوان یک گوهر فرهنگی و بصری امپراتوری باستانی شناخته میشود. اما زیر زمین چیزهای بیشتری برای تحسین وجود دارد. اخیراً باستانشناسان شایعهای قدیمی را تأیید کردند: وجود یک هزارتوی تونلهای زیرزمینی که از معبد منشعب میشوند و گاهی بیش از یک مایل طول دارند.
این موضوع نخستین بار در متون تاریخی قرن شانزدهم مطرح شد و پژوهشگران سالها در مورد واقعی بودن این هزارتو—که به نام «چینکانا» شناخته میشود—تردید داشتند. اکنون مشخص شده که این تونلها واقعاً وجود دارند.
باستانشناس خورخه کالرو فلورس در یک نشست خبری اعلام کرد که تیم تحقیقاتی شاخه اصلی تونل را یافته که معبد را به دژ ساکساهوامان، کمی بیش از یک مایل دورتر، متصل میکند. این سیستم از سه شاخه کوچکتر تشکیل شده است: یکی نزدیک کلیسای سن کریستوبال، دیگری در نزدیکی دژ و سومی در منطقهای به نام کالیسپوکیو.
انجمن باستانشناسان پرو اعلام کرد که این تونلها توسط مردم اینکا ساخته شدهاند. آنها ابتدا خندقهایی حفر کرده و سپس دیوارهای سنگی و سقفهای تیرکدار تراشیدهشده را برای استحکام اضافه کردهاند. کالرو فلورس گفت که این تونلها حدود ۲.۶ متر عرض و ۱.۶ متر ارتفاع دارند. او افزود: «ما حدس میزنیم که اینکاها میتوانستند با تخت روان از این مسیرها عبور کنند.»
مسیر کشف این هزارتوی باستانی با متون یسوعی قرن شانزدهم آغاز شد. یک فرد اسپانیایی یسوعی ناشناس در سال ۱۵۹۴ درباره تونلی نوشت که خانه اسقف را به کلیسای جامع کوسکو متصل میکرد و اشاره داشت که این تونل از معبد خورشید آغاز میشود. سند دیگری از تاریخنگار آنلو دِ اولیوا نیز درباره گذرگاههای زیرزمینی متعدد در شهر صحبت کرده بود. این متون یادآور میشدند که هنگام ساختوساز در منطقه، کارگران مراقب بودند شبکه تونلها را مختل نکنند—شبکهای که از غاری در دژ آغاز میشد. همین سرنخ کافی بود تا به گفته فلورس، باستانشناسان «ایدهای» از محل جستوجو پیدا کنند.
پیش از حفاری، تیم تحقیقاتی از روش بررسی صوتی برای یافتن فضاهای خالی استفاده کرد. این دادهها به آنها کمک کرد تا با رادار نفوذی زمین نقشه دقیقتری از چینکانا تهیه کنند.
باستانشناس میلدرِد فرناندز پالومینو گفت که گام بعدی برای شناخت بیشتر این تونلها ورود به داخل آنهاست. او افزود: «اکنون باید در نقاط کلیدی حفاری کنیم تا بتوانیم وارد چینکانا شویم.»
پژوهشگران بر این باورند که این سیستم تونلی بازنمایی زیرزمینی شبکه خیابانهای شهر باستانی کوسکو بوده است. کوسکو که حدود ۱۳۰ مایل با ماچو پیچو فاصله دارد، زمانی مرکز پررونق امپراتوری اینکا بود و امروز بهعنوان یک مقصد گردشگری و شگفتی باستانشناسی شناخته میشود.
ارسال نظر